cucumis metuliferus 150[cactuskomkommer; gehoornde meloen – horned melon]

De kiwano staat bekend om zijn fel oranje vruchten met stekels. Deze decoratieve vrucht smaakt naar een combinatie van banaan, meloen en komkommer.

cucumis sativus 150[appelkomkommer]

Deze bijzondere komkommer stamt oorspronkelijk uit Australië, waar de plant al sinds 1920 op de markt werd gebracht. De plant is compacter dan zijn soortgenoten en groeit minder sterk uit, ook draagt hij vroeger vrucht.

Cucurbita ficifolia 150[shark’s fin melon (EN)]

Deze oorspronkelijk Zuid-Amerikaanse pompoen is een groene reus. De plant spreidt zich naar alle kanten uit en kan in één seizoen 7 kilogram zware witgestreepte vruchten produceren.

cucurbita pepospag 150[spaghetti squash (EN)]

Een eigenaardige en unieke pompoenvariant omdat het vruchtvlees na kort koken een prachtige en licht verteerbare spaghettistructuur heeft. De vruchten kook je in hun geheel gedurende 20 minuten. Daarna snij je ze open en haal je de spaghettiachtige draden er met een vork uit.

cyclanthera pedata 150[incakomkommer; oeraugurk; Mexicaanse augurk – achocha (EN)]

De olijfkomkommer, een toch wel stilaan vergeten groente, groeit heel krachtig. Met zijn vele hechtranken kan hij een klimrek van enkele meters begroeien.

Cynara cardunculus kardoen 150[cardoon (EN)]

Kardoen is het minder gekende broertje van de artisjok. In tegenstelling tot de artisjok werd kardoen niet geselecteerd op de smaak en grote van de bloemen, maar op de smaak van de bladstelen. Net als artisjok is kardoen een groente die voornamelijk in Zuid-Frankrijk en Italië geteeld wordt en wordt daar als delicatesse reeds lange tijd gegeten.

Cynara cardunculus artisjok 150[artichoke (EN)]

Een oorspronkelijk Italiaanse en Zuid-Franse groente, die in de 16de eeuw enorm populair was bij de mannen. In feite was het voor vrouwen zelfs verboden om artisjok te eten. Men dacht dat artisjok een afrodisiacum was, sterker nog, men dacht dat het eten van artisjok de seksuele macht versterkte.

foeniculum vulgare2[zachte dille; roomse venkel – fennel (EN)]

De venkel werd al in de oudheid erg gewaardeerd als groente. Onder meer de Romeinen aten venkelscheuten bij de vis. Romeinse gladiatoren gebruikten venkel als versterkend middel en de succesvolle gladiatoren werden gekroond met venkelloof, vandaar het gezegde ‘je verdient alle lof’.

hablitzia tamnoides 150[rankspinazie – Caucasian spinach (EN)]

De Kaukasische klimspinazie is in onze regio een echte nieuwe groente. Het is een klimmende bosplant uit de Kaukasus die de afgelopen jaren is uitgegroeid tot één van de meest gewilde groenten onder permaculturisten en liefhebbers van bostuinen.

Hemerocallis 150[daylily (EN]

Iedereen kent ze wel, de sierlijke gele tot paarse bloemen die je vroeger op elk boerenerf terugvond. Wat weinigen weten is dat de daglelie ook eetbaar is. In Azië zijn de bloemen vooral gekend om hun lekkere smaak en worden ze in de supermarkt verkocht als groenten.

Levisticum officinale 150[Franse selder; maggikruid; bastaardselder – lovage (EN)]

Lavas komt oorspronkelijk uit Zuid-Europa en is momenteel verspreid over gans Europa. Tijdens het Romeinse keizerrijk stond lavas hoog aangeschreven in de Romeinse keuken. Door de Romeinse kolonisatie in onze streken en via de middeleeuwse kloostertuinen kreeg dit plantje een plaats in onze hedendaagse kruidentuinen.

Melothria scabra 150[Mexicaanse minikomkommer; Mexicaanse zure augurk - cucamelon (EN)]

Deze kleine op watermeloen lijkende vruchtjes uit Centraal-Amerika passen in een theelepel. Als je er in bijt, proef je komkommer met een frisse vleug limoen.

mertensia maritima 150[oysterleaf (EN)]

Dit familielid van het komkommerkruid is in de zoektocht naar eetbare planten boven komen drijven, hoewel de Schotten, de IJslanders en de Groenlanders deze plant al eeuwen langs de kusten vinden en eten.

Mesembryanthemum crystallinum 150[ice plant (EN)]

IJskruid dankt zijn naam aan de glinsterende, doorschijnende blaasjes, die zich als ijskristallen op de bladeren en stengels bevinden. Het is een succulent plantje dat oorspronkelijk afkomstig is van het Zuidelijk halfrond, met name Zuidwest Afrika.

Muscari comosum 150[Italiaanse wilde uitjes; lampascioni; voulvi – tassel hyacinth (EN)]

Deze Zuid-Europese wilde hyacint, waarvan de bollen eetbaar zijn, wordt al eeuwen verzameld in het Zuid-Italiaanse Puglia. De bloembollen worden op lokale marktjes aangeboden onder de naam ‘Lampascioni’. Lampascioni is een klassiek voorbeeld van de echte Zuid-Italiaanse boeren keuken. Ze worden er op verschillende manieren gegeten als antipasti.